BÖLÜM 6

Dovi’nin Büyük Macerası

Dovi, yeni arkadaşı Melo ile gökyüzüne yükseliyor; nehirler, şelaleler, ormanlar ve dinozorlarla dolu bir dünya keşfediyor.

Güzel Bir Sabah

Dovi’nin dünyasında güzel bir sabahtı. Dovi dışarıya baktı; oyun oynamak istiyordu.

“Baba, dışarıda oynayabilir miyim?”

Povi gülümsedi. “Evet, Dovi. Ama çok uzaklaşma.”

Dovi, Momi ve Povi’ye el salladı ve güneşli bahçeye çıktı.

Dışarıda Hülo patikada ilerliyordu. Dovi küçük adımlarıyla peşine takıldı.

“Hülo! Hülo! Beni bekle!”

Dovi çiçeklerin ve ağaçların yanından geçerek arkadaşını takip etti. Keşfedilecek ne çok şey vardı!

Dovi, kocaman mavi kanatları olan sevimli kuş Melo ile karşılaştı.

Melo eğildi, Dovi de dikkatlice sırtına çıktı.

Melo kanatlarını açtı. Yukarı, daha yukarı yükseldiler!

“Vay canına!” Dovi aşağıdaki dünyaya hayranlıkla baktı.

Dovi dünyasını ilk kez gökyüzünden görüyordu. Nehirler yeşil ormanların arasından kıvrılıyor, uzakta dağlar yükseliyordu.

Aşağıda kocaman dinozorlar geniş vadide yürüyordu. Dovi onları hayranlıkla izledi.

Buradan ağaçlar küçücük görünüyordu. Dünya, Dovi’nin düşündüğünden çok daha büyüktü!

Melo, Dovi’yi akan nehirlerin ve ışıldayan şelalelerin üzerinden geçirdi. Sular yüksek kayalıklardan vadiye dökülüyordu.

Dovi sıkıca tutundu. Birlikte suyun üzerinde süzülürken ormanlar uzaklara kadar uzanıyordu.

Görülecek ne güzel bir dünya vardı!

Günün sonunda Melo, Dovi’yi güvenle evine getirdi. Momi ve Povi kapıda bekliyordu.

Dovi yere indi ve yeni arkadaşına el salladı.

“Teşekkür ederim, Melo!”

Bazen dünyaya başka bir açıdan baktığında her şey bambaşka görünür.

Uç, Melo, uç!
Gökyüzüne doğru!

Uç, Melo, uç!
Dovi uçuyor yüksekte!

Nehirlerin, ağaçların üstünden,
Görülecek ne çok güzellik var!

Uç, Melo, uç!
Gökyüzüne doğru!

Kocaman dinozorlar aşağıda,
Nehirler coşkuyla akıyor!

Şelaleler, yemyeşil ormanlar,
Dovi ne güzel bir dünya görüyor!

Uç, Melo, uç!
Gökyüzüne doğru!