YEMEK NEREDEYSE HAZIR
Dovi’nin dünyasında güneş yavaş yavaş batıyordu.
Altın renkli akşam ışığı küçük aile evinin pencerelerinden içeri süzülüyordu.
Evin içinden çok güzel kokular geliyordu.
Momi akşam yemeğini hazırlıyordu.
Povi, Dovi’ye baktı ve gülümsedi.
“Yemek zamanı!”
Dovi’nin gözleri parladı.
Karnı çok acıkmıştı!
Hemen sofraya doğru ilerledi.
Ama birden çok önemli bir şeyi hatırladı.
Yemekten önce...
ellerimizi yıkamalıyız!
YIKA, YIKA, YIKA!
Dovi ellerini yıkamaya gitti.
Su küçük parmaklarının üzerinden akıyordu.
Şıpır, şıpır!
Dovi ellerini köpüklü sabunla güzelce ovuşturdu.
Ovuştur, ovuştur!
Bir anda küçük elleri bembeyaz köpüklerle kaplandı.
Dovi ellerini dikkatlice duruladı.
Tertemiz!
Temiz ellerini havaya kaldırıp gururla baktı.
Artık Dovi akşam yemeğine hazırdı.
Yıka, yıka, yıka!
SICACIK ÇORBA
Dovi sofradaki yerine oturdu.
Momi yanındaydı.
Povi de sofraya geldi.
Bütün aile bir aradaydı.
Dovi’nin önünde küçük bir kâse sıcacık çorba vardı.
Dovi küçük kaşığını aldı.
Bir kaşık...
Bir kaşık daha...
Mmm!
Çorba sıcacık ve çok lezzetliydi.
Momi gülümsedi.
Povi gülümsedi.
Dovi de keyifle bir kaşık daha aldı.
Yemek, aile birlikteyken çok daha güzeldi.
Sıcacık çorba!
TURUNCU SÜRPRİZ
Dovi tabağında parlak bir şey fark etti.
Turuncuydu.
Uzundu.
Ve çok ilginç görünüyordu.
Dovi dikkatle baktı.
“Havuç!”
Turuncu havuç, Dovi için küçük ve yumuşak bir parça halinde hazırlanmıştı.
Dovi küçük bir lokma aldı.
Kıtır!
Bir an durdu.
Tadını düşündü.
Sonra yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
Kıtır, kıtır!
Dovi turuncu havucu sevmişti.
ŞİMDİ DE SARI!
Sırada sarı bir şey vardı.
Dovi bunu tanıyordu.
Muz!
Momi, Dovi’ye küçük ve yumuşak bir muz parçası verdi.
Dovi bir lokma aldı.
Nam!
Gözleri parladı.
Tatlı ve çok lezzetliydi.
Nam, nam!
Dovi küçük karnını okşadı.
Ne güzel bir akşam yemeğiydi!
FIRÇALA, FIRÇALA!
Akşam yemeği bitmişti.
Ama Dovi’nin akşam rutini henüz bitmemişti.
Şimdi diş fırçalama zamanıydı.
Momi, Dovi’ye dişlerini fırçalarken yardım etti.
Fırçala, fırçala, fırçala!
Sola...
sağa...
yukarı...
aşağı...
Dovi aynada kendisine baktı.
Küçük dişleri tertemiz olmuştu.
Aynaya kocaman gülümsedi.
Tertemiz!
MASAL ZAMANI
Ev yavaş yavaş sessizleşiyordu.
Akşamın parlak ışığı artık yumuşak ve huzurlu bir ışığa dönüşmüştü.
Dovi sıcacık yatağına girdi.
Momi battaniyesini üzerine örttü.
Sonra Dovi’nin uyku öncesi masal kitabını aldı.
Dovi yastığına sokuldu.
Momi okumaya başladı.
Sayfalar ilerledikçe Dovi sessizce dinledi.
Gözleri ağırlaşmaya başladı.
Biraz daha...
Biraz daha...
Biraz daha...
Masal zamanı!
İYİ GECELER DOVI
Povi sessizce odanın kapısında göründü.
Küçük dinozoruna sevgiyle baktı.
Momi masal kitabını yavaşça kapattı.
Dovi neredeyse uyumuştu.
Momi ona son bir kez sımsıkı sarıldı.
Dışarıda yıldızlar usulca parlıyordu.
İçeride Dovi ailesinin yanında sıcak ve güvendeydi.
Karnı doymuştu.
Elleri tertemizdi.
Dişleri tertemizdi.
Mutlu bir gün daha sona eriyordu.
Dovi gözlerini kapattı.
“İyi geceler, Dovi.”
Tatlı rüyalar.
İyi geceler, Dovi!